Wigilia Paschalna i Rezurekcja

Wigilia Paschalna rozpoczyna się wieczorem w Wielką Sobotę, ale należy już do Niedzieli Wielkanocnej! Nie ma żadnych obrzędów Wielkiej Soboty, jak błędnie mówi się w wielu kościołach. Wigilia Paschalna jest już świętowaniem zmartwychwstania Chrystusa. Nie powinno się jej zaczynać, zanim nie zapadnie zmrok. Składa się z czterech części, z których każda odwołuje się do innego symbolu nowego życia – światła, słowa, wody i uczty. Liturgia rozpoczyna się przed kościołem od poświęcenia ognia oraz paschału – świecy symbolizującej Zmartwychwstałego.
Paschał zapalony od poświęconego ognia wnosi się procesyjnie do ciemnego kościoła. Celebrans śpiewa trzykrotnie: „Światło Chrystusa”, odpowiadamy: „Bogu niech będą dzięki”. Wierni odpalają świece od paschału. W starożytnym orędziu wielkanocnym, tzw. Exsultet (ozn. weselcie się), śpiewanym przez diakona lub kapłana, Kościół wychwala Boga za cud Wielkanocy. Liturgia Słowa jest bardzo rozbudowana. Ukazują one historię zbawienia od początku świata, przez wyprowadzenie narodu wybranego z Egiptu, aż do śmierci i zmartwychwstania Syna Bożego.
Po homilii zaczyna się liturgia chrzcielna. Po Litanii do Wszystkich Świętych następuje błogosławieństwo wody chrzcielnej, podczas którego paschał zanurza się w wodzie chrzcielnej. Z zapalonymi świecami wierni odnawiają przymierze z Bogiem, zawarte przez chrzest.
Ostatnią częścią celebracji jest liturgia eucharystyczna, która kończy się uroczystą procesją rezurekcyjną. Kościół ogłasza całemu światu radosną wieść: Chrystus żyje, pokonał śmierć, naszą śmierć. Światło Zmartwychwstałego rozjaśnia mrok nocy. Polska tradycja zezwala na procesję w niedzielny poranek, co jest zwyczajem wprowadzającym zamieszanie. Zgodna z duchem liturgii jest Rezurekcja, zaraz po Wigilii Paschalnej.

Homilia na Rezurekcję – ks. Piotr Pastewski

Copyright © 2015 Przystań Miłosierdzia. Wszystkie prawa zastrzeżone