8 grudnia Kościół Katolicki obchodzi jedno z najważniejszych świąt maryjnych w roku. Uroczystość Niepokalanego Poczęcia przypomina nam prawdę wiary, że Maryja od pierwszej chwili swego istnienia została zachowana od grzechu pierworodnego. Bóg przygotował Ją jako czystą i świętą, aby mogła stać się Matką Zbawiciela. To święto przypomina nam o potędze Bożej łaski, która działa w życiu człowieka.
8 grudnia 1947 roku w małym włoskim miasteczku Montichiari Matka Boża objawiła się prostej kobiecie, Pierinie Gilli. Maryja przedstawiła się jako Róża Mistyczna, i przekazała ważne przesłanie dla całego Kościoła. Mówiła o potrzebie modlitwy, nawrócenia i wynagrodzenia za grzechy. Szczególnie wzywała do modlitwy za kapłanów i osoby konsekrowane. Podczas tych objawień Matka Boża zapowiedziała, że każdego roku 8 grudnia o godzinie 12:00 w południe niebo będzie otwarte w szczególny sposób. Nazwała tę chwilę Godziną Łaski. Obiecała, że wszyscy, którzy w tym czasie zwrócą się do Boga z modlitwą, otrzymają specjalne łaski potrzebne dla siebie i swoich bliskich. To nie jest żadna magia, ale konkretne wezwanie do modlitwy w określonym czasie. Godzina Łaski to czas, kiedy jesteśmy zaproszeni do zatrzymania się przed Bogiem, aby w ciszy stanąć przed Panem i otworzyć serce na Jego działanie. Matka Boża obiecała, że będzie wstawiać się za wszystkimi, którzy w tym czasie będą się modlić. Wystarczy przyjść do kościoła lub zatrzymać się tam, gdzie jesteśmy. W domu, w pracy, w drodze. Ważne, aby to był czas autentycznej modlitwy. Możemy odmówić różaniec, Koronkę do Miłosierdzia Bożego, przeczytać fragment Pisma Świętego, pomodlić się własnymi słowami. Najważniejsze to otworzyć serce. O godzinie 12:00 zapraszamy do kościoła na wspólną modlitwę. Będziemy razem trwać przed Bogiem, prosząc o łaski dla siebie, naszych rodzin, dla naszej parafii i całego Kościoła. Jeśli ktoś nie może przyjść do kościoła, niech modli się tam, gdzie jest. Bóg słyszy modlitwę wypowiedzianą w każdym miejscu. Uroczystość 8 grudnia wypada w drugim tygodniu Adwentu, okresu przygotowania do Bożego Narodzenia. To dobry moment, żeby zastanowić się, jak przeżywamy ten czas. Adwent może być tylko okresem przedświątecznego zabiegania, stresu i zakupów. Ale może być też czasem autentycznego duchowego przygotowania. Maryja Niepokalana to dla nas wzór adwentowego czuwania. Ona nosiła pod sercem Syna Bożego i przygotowywała się na Jego narodziny. My też jesteśmy wezwani, aby przygotować w sobie miejsce na Chrystusa. Żeby oczyścić serce, uporządkować życie, odnowić relację z Bogiem. Wszystkie objawienia maryjne, wszystkie nabożeństwa do Matki Bożej mają jeden cel: prowadzić nas do Jezusa. Maryja nigdy nie zwraca uwagi na siebie, zawsze wskazuje na swojego Syna. Tak było w Kanie Galilejskiej, kiedy powiedziała: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. Tak jest zawsze.
Obchodząc uroczystość Niepokalanego Poczęcia, ucząc się od Maryi, prosząc o Jej wstawiennictwo, idziemy do Chrystusa. To On jest celem naszego Adwentu. To On przychodzi do nas w Betlejem. To Jego oczekujemy i to Jego chcemy przyjąć w naszym życiu.